அந்தப் பழைய காலுறை!

 அவர் அறிஞர். செல்வந்தரும் கூட. தனக்கு மரணம் நெருங்குவதாக உணர்ந்தார்.
தன் மகனை அருகழைத்தார்
மரண சாசனம் போல ஒன்றைச் சொன்னார்: "என் அருமை மகனே, விரைவில் நான்
உங்களையெல்லாம் விட்டுப் பிரிந்துவிடுவேன். என்னுடலைக் குளிப்பாட்டி
சடலத்துணி (கஃபன்) சுற்றுவீர்கள். அப்போது என்னுடைய ஒரேயொரு வேண்டுகோளை
நிறைவேற்றுவாயா?"

மகன் கேட்டான் : "என்ன, சொல்லுங்கள்?"

அறிஞர் கூறினார் : "என் சடலம் அதற்குரிய துணியால் சுற்றப்பட்டதும்,
என்னுடைய காலுறைகளில் ஒன்றை என் கால்களில் அணிவித்துவிடு. இதுதான் என்
எளிய கோரிக்கை"

என்ன இது விசித்திரம் என்று நினைத்தாலும் எளிய கோரிக்கை தானே என்று
மகனும் ஒப்புக்கொண்டான்.