பத்து வருஷம் இருக்கும்னு நினைக்கிறேன். ஆனா.. நேத்து மாதிரி இருக்கு.
நான் " பெட்டகம் " , " அண்ணலே யா ரசூலல்லாஹ் " நூல்களை எழுதி முடித்த கால கட்டம் அது. பத்திரிகைகளில் வெளிவந்த நூல் விமர்சனங்களைப் படித்துவிட்டு ஏராளமானவர்கள் கடிதம் எழுதினார்கள். அவர்களில் முக்கியமானவர்கள்...
கம்பம் முஹம்மதலி அண்ணன் அவர்கள் நாகூர் கவிஞர் ஜாபர் முஹைதீன் அண்ணன் அவர்கள் . அவர்களுக்கும் நூல்கள் அனுப்பிக் கொடுத்தேன். அதன் பிறகு இருவருமே எனக்கு நல்ல நண்பர்களாக ஆகிவிட்டார்கள். அடிக்கடி கடிதங்கள் எழுதுவோம் போனில் நீண்ட நேரம் பேசுவோம்.
பேசுவதெல்லாம் ...அன்பு..அன்பு.
.அன்பைத்தவிர வேறு எதுவுமேயில்லாத அன்பு மட்டுமே ! எனக்கு அவர்களின் முகமே தெரியாது.. முகம் தெரியாத அந்த மேதைகளின் அகம் மட்டுமே பார்த்தேன். அது ...அழகு..அத்தனை அழகாயிருந்தது. அந்த சூழ்நிலையில்தான் மயிலாடுதுரைக்குச் சென்றேன். அங்கே... என் மனதில் வாழ்ந்துகொண்டிருந்த என் அன்பு நண்பர்களைக் கண்டேன்.. ஆரத்தழுவினேன்.. ஆனந்தம் கொண்டேன். அவர்களும் அப்படியே... அவர்களோடு மேலும் பல நண்பர்கள் அங்கே எனக்கு அறிமுகமானார்கள். அவர்களில் ... டாக்டர் ஹிமானா செய்யத் அவர்களும் ( நர்கிஸ் பத்திரிகையின் ஆசிரியர் ) அதிரை அருட் கவிஞர் தாஹா அவர்களும்
அருமை அண்ணன் வழக்கறிஞர் நீடூர் செய்யது அவர்களும் ( நீடூர் முகமதலி அவர்களின் அண்ணார் ) பேராசிரியர் சாயிபு மரைக்காயர் அவர்களும் முக்கியமானவர்கள் ! மாநாடு முடிந்து பிரிய மனமில்லாமல் அந்த நண்பர்களைப் பிரிந்து வந்தேன். அதன்பிறகு ... " உத்தம நபிகளின் உண்மைத் தோழர்கள் " நூலை எழுதினேன் .
