" இப்பவே நேரம் வெளுத்துப்போச்சே" என்று மனசுக்குள் சொல்லிக்கொண்டவர் புஹாரி டீக் கடையில் வழக்கம்போல் ஒரு சாயா வாங்கிக் அவசர அவசரமாகக் குடித்துவிட்டு நடக்க ஆரம்பித்தார்.
அவரது நடையில் இன்றைக்கு கொஞ்சம் தளர்ச்சி.
நேத்து சாயங்காலம் மையத்தை கசப் இறக்கி குளிப்பாட்டி கபன் பொதிந்து அடக்கம் செய்வது வரை கூடவே நின்றதில் உடம்பெல்லாம் பயங்கர அசதி.
அது என்னவோ ஒவ்வொருமுறை மைய்யத்துக்கான காரியங்களை செய்து முடிக்கும்போதும் உடம்பெல்லாம் அப்படி ஒரு தளர்ச்சி வந்து ஒட்டிக் கொள்வது பிலால் சாஹிபுக்கு இன்றுவரை புரியாத ஆச்சரியமாகவே இருக்கிறது.
